فروپاشی عمق استراتژیک جمهوری اسلامی؛ خاورمیانه ۲۰۲۶ بدون بازوهای نیابتی
شکست عمق استراتژیک وملا بدون نیابتی ها اما در گیر قیامهای بزرگ داخلی
آنچه در دی و بهمن ۱۴۰۴ / ژانویه ۲۰۲۶ در سوریه، لبنان، عراق و فلسطین رخ داد، اگر جداگانه دیده شود «خبر» است؛
اما وقتی در کنار هم قرار میگیرند، یک شکست استراتژیک تمامعیار را نشان میدهند:
شکست پروژه «عمق استراتژیک» جمهوری اسلامی.
پروژهای که خامنهای آن را ستون بقای نظام معرفی میکرد، اکنون در حال فروپاشی است.
سوریه: پایان روژاوا و حذف نفوذ نیابتی
در سوریه، دولت انتقالی احمد الشرع در کمتر از ده روز مناطقی را بازپس گرفت که سالها محل نفوذ همزمان:
- قسد
- سپاه قدس
- شبکههای شبهنظامی وابسته به رژیم
بود.
اما نکته کلیدی این است:
این یک حمله نظامی نبود؛
یک توافق ژئوپولیتیک علیه بازیگران مسلح غیردولتی بود.
آمریکا رسماً اعلام کرد:
«نقش نظامی قسد به پایان رسیده است.»
و همزمان:
- میادین نفتی از دست نیروهای مسلح خارج شد
- ادغام فردی تحمیل شد
- ساختارهای مستقل نظامی حذف شدند
این یعنی:
مدل «نیروی نیابتی مسلح» دیگر تحمل نمیشود.
لبنان: حزبالله در مسیر خلع سلاح
در لبنان، دولت رسماً اعلام کرد:
- فلسطینیها خلع سلاح شدهاند
- انحصار سلاح باید به دولت بازگردد
- حزبالله آخرین مانع است
همزمان:
- فرمانده ارتش به واشنگتن فراخوانده شد
- اسرائیل حملات هدفمند را تشدید کرد
- ضربالاجلها پایان یافت
این دقیقاً همان نقطهای است که عمق استراتژیک رژیم در لبنان ترک برمیدارد؛
چرا که حزبالله مهمترین بازوی خارجی سپاه قدس است.
عراق: حذف شبهنظامیان از ساختار قدرت
در عراق، سفارت آمریکا صریح گفت:
«شبهنظامیان جایی در ساختار دولت ندارند.»
این یعنی:
- حشدالشعبیِ سیاسیشده
- گروههای نیابتی وابسته به تهران
باید یا خلع سلاح شوند
یا از دولت کنار بروند.
همزمان رژیم به ضعیفترین نقطه حمله میکند:
احزاب کردی مخالف خود را در اقلیم هدف موشکی و پهپادی قرار میدهد.
نشانه چیست؟
عقبنشینی به دفاع، نه پیشروی.
غزه: خلع سلاح حماس و پایان کارت فلسطین
در غزه، «شورای صلح ترامپ» با مشارکت:
- مصر
- ترکیه
- قطر
- امارات
- عربستان
تشکیل شد.
هدف آشکار:
خلع سلاح حماس و پایان نقش نظامی آن.
حماس اعلام آمادگی برای واگذاری اداره غزه کرد.
این یعنی یکی از اصلیترین ابزارهای ایدئولوژیک و نظامی رژیم ایران در حال حذف است.
تصویر بزرگ: چه چیزی در حال فروپاشی است؟
آنچه فرو میریزد:
- نه فقط قسد
- نه فقط حزبالله
- نه فقط حماس
بلکه:
دکترین عمق استراتژیک جمهوری اسلامی
دکترینی که میگفت:
«اگر در دمشق و بیروت و بغداد نجنگیم، باید در تهران بجنگیم»
حالا نتیجه برعکس شده:
- نه دمشق در اختیار است
- نه بیروت امن
- نه بغداد
- نه غزه
و همه اینها همزمان با بحران داخلی، قیامها، فروپاشی اقتصادی و انزوای بینالمللی رژیم رخ میدهد.
نتیجهگیری نهایی
آنچه امروز میبینیم:
عقبنشینی مرحلهبهمرحله جمهوری اسلامی از منطقه
بدون جنگ مستقیم
اما با از دست دادن همه بازوها
این شکست، نظامی نیست؛
استراتژیک، ایدئولوژیک و تاریخی است.
و مهمتر:
این شکست در بیرون، همزمان با لرزش پایههای نظام در داخل است.