پس از کهکشان ۲۰ ژوئن ۲۰۲۶یا ۳۰ خرداد ۱۴۰۵پاریس؛ پیام رجوی ،رهبر مقاومت ایران و معنای یک پیروزی سیاسی – شهرام بهزادی
کهکشان ۲۰ ژوئن ۲۰۲۶ در پاریس پایان یک رویداد نبود؛ آغاز مرحله‌ای تازه در نبرد سیاسی بر سر آینده ایران بود.
به همین دلیل، پیام مسعود رجوی پس از این گردهمایی عظیم، تنها یک پیام تبریک یا قدردانی نبود. این پیام در واقع جمع‌بندی سیاسی رویدادی بود که توانست بسیاری از محاسبات و سناریوهای چند سال اخیر را به چالش بکشد.
رجوی در پیام خود از «شر کثیر» و «خیر عظیم» سخن گفت؛ عبارتی که اشاره به مجموعه فشارها، محدودیت‌ها، کارزارهای تبلیغاتی و تلاش‌هایی داشت که پیش از ۲۰ ژوئن برای به حاشیه راندن این گردهمایی به کار گرفته شده بود.
اما آنچه در عمل رخ داد، نتیجه‌ای متفاوت داشت.
به جای خاموش شدن صدا، این صدا گسترده‌تر شد.
به جای محدود شدن حضور مقاومت، پیام آن در سطحی بین‌المللی بازتاب یافت.
و به جای انزوا، موضوع ایران آزاد بار دیگر در کانون توجه افکار عمومی و رسانه‌های بین‌المللی قرار گرفت.
چرا «تکثیر» مهم بود؟
یکی از برجسته‌ترین نکات پیام رجوی، اشاره به این واقعیت بود که مقاومت به جای تمرکز در یک نقطه، در نقاط مختلف شهر حضور پیدا کرد.
این فقط یک موضوع اجرایی نبود.
در منطق سیاسی، «تکثیر» به معنای عبور از محدودیت‌ها و تبدیل تهدید به فرصت است.
پیام رجوی بر همین نکته تأکید داشت که مقاومت توانست از دل محدودیت‌ها، ابتکار عمل سیاسی تازه‌ای خلق کند و حضور خود را در چندین نقطه به نمایش بگذارد.
این همان چیزی بود که بسیاری از ناظران از آن به عنوان انعطاف‌پذیری و توان سازماندهی یاد کردند.
سؤال قدیمی که همچنان باقی است
شاید مهم‌ترین بخش پیام، همان پرسش قدیمی اما تعیین‌کننده باشد:
«اگر این مقاومت پایه و مایه‌ای ندارد، چرا همواره یکی از مطالبات ثابت رژیم در معاملات و بده‌بستان‌های سیاسی، ضربه زدن به آن بوده است؟»
این پرسش فقط متوجه حکومت ایران نیست.
بلکه متوجه همه کسانی است که طی دهه‌های گذشته بارها از پایان، شکست یا بی‌اثر شدن مقاومت سخن گفته‌اند.
واقعیت این است که چهار دهه تمرکز مستمر سیاسی، تبلیغاتی و امنیتی بر یک جریان، خود به تنهایی نشان‌دهنده اهمیت آن در معادلات سیاسی ایران است.
حضور شخصیت‌های بین‌المللی؛ پیامی فراتر از یک تجمع
اهمیت کهکشان ۲۰ ژوئن تنها در حضور ایرانیان آزاده نبود.
حضور شخصیت‌هایی همچون شارل میشل، بوریس جانسون، دومینیک آتیاس و ده‌ها وزیر، نماینده پارلمان، سناتور و شخصیت حقوقی و سیاسی از کشورهای مختلف، نشان داد که موضوع ایران و آینده آن همچنان یک موضوع بین‌المللی است.
خبرگزاری فرانسه (AFP) نیز ناگزیر شد این رویداد و پیام آن را منعکس کند.
این بازتاب نشان می‌دهد که مسئله ایران دیگر صرفاً موضوعی داخلی نیست، بلکه به یکی از مباحث مهم مرتبط با آزادی، حقوق‌بشر و دموکراسی در جهان تبدیل شده است.
از روز شهیدان تا آینده ایران
رجوی در پیام خود، کهکشان ۲۰ ژوئن را به روز شهیدان و زندانیان سیاسی و همچنین سالگرد تأسیس ارتش آزادیبخش ملی ایران پیوند زد.
این پیوند، تلاشی برای یادآوری یک مسیر تاریخی است؛ مسیری که از نسل بنیانگذاران سازمان آغاز شده و از دهه‌های زندان، اعدام، مقاومت، اشرف و اشرف ۳ عبور کرده است.
در این نگاه، ۲۰ ژوئن صرفاً یک مراسم سالانه نیست.
نمادی است از استمرار یک پروژه سیاسی که خود را آلترناتیوی دموکراتیک برای آینده ایران معرفی می‌کند.
جمع‌بندی
پیام مسعود رجوی پس از کهکشان ۲۰ ژوئن را می‌توان در یک جمله خلاصه کرد:
تلاش برای منزوی کردن مقاومت ایران شکست خورد و این گردهمایی بار دیگر نشان داد که مسئله اصلی نه گذشته، بلکه آینده ایران است.
از همین رو، ۲۰ ژوئن ۲۰۲۶ تنها یک روز در تقویم سیاسی نبود؛ روزی بود که بار دیگر بحث آلترناتیو، سازماندهی، مقاومت و آینده ایران در سطحی بین‌المللی مطرح شد.
و شاید مهم‌ترین پیام آن این بود که نبرد بر سر آزادی ایران همچنان زنده است و صدای آن، برخلاف خواست مخالفانش، نه خاموش شده و نه به حاشیه رانده شده است.
شهرام بهزادی
مسعود رجوی- ۳۰ خرداد ۱۴۰۵
با درود و سلام به یاران شورشگر و اشرف‌نشان
شما با وفا و پرداخت بها، از شر کثیر خیر عظیم درو کردید
سناریو و طرح مشترک بقایای شیخ و شاه و اصحاب مماشات را برملا
و به خود آنها برگرداندید
روی لینگ زیر کلیک کنید وهمه پیام را بخوانید